teaser1logosyllogos

Ποντιακά Δίστιχα

Ας έξερα ποίον ρασίν
επέμνεν χιονισμένον
επένα και εκάθουμνε
και έκλεγα την κάρδεμ το καμμένον

-----

Πόσα καρδίας έκαψες
και πόσα αναστενάζνε
τα γόλια τ' ομματόπα σου
άστρα πα κατεβάζνε

-----

Εντρέπομαι να λέγωσε
κορτσόπομ' αγαπώσε
πασκίμ πα κι εγροικάσ'ατό
όντες πυκνοτερώσε

-----

Τα φιλέματα τεσά
αμόν τα μέλε είν γλυκά
που φιλίσε σα κρυφά
νοστιμάδα εγρικά

-----

Όντες τερρείς με πούλοπομ
τα χείλεμ μέλε στάζνε
τα φιλοκάρδεμ σίγουνταν
βαρέα αναστενάζνε

-----

Εγω τερρώ σον πρόσωπος
και εσύ τερρείς σο χώμαν
ας έιχα και ν’ εφίλνα σε
μίαν απές σο στόμα

-----

Α ‘σα χείλια σ’ κρεμάγουμαι
όντες ανοίς το στόμα σ’
να έπλανε ‘με ο Χριστόν
έναν βραδύν ‘σ’ όρομα σ’.

-----

Α ‘σον ήλεν που καίγουνταν
τερούν που εν εβόρα
εγώ καίγουμαι απ’ εσέν
εσύ τερείς τη χώραν.

-----

Αβούτα τα νεότητα
πάγνε κι άλλο κι κλώσκουν
άμον εκείνο το χορτάρ’
τα πρόγατα ντο βόσκουν.

-----

Αβούτο ο κόσμον ψεύτικον
αλήγορα τελείται
πολλά να ζεις πεζεύκεται
ολίγον κι κανείται.

-----

Αβούτο ο κόσμον ψεύτικον
θάνατος να μη έτον
άνθωπον να μη εγέρανεν
πάντα νέος να έτον.

-----

Αίκον εν’ τ’ ιδίωμα μ’
αίκον έν η ζήση μ’
ντ’εποίκα ‘σε τσούνας κουτάβ’
κ’ ερούξες απ’ οπίς ιμ.

-----

Αν αποθάνω γιαβρόπο μ’
ωριάσον ανασπάλτς με
η χώρα θάφτ’νε με σην γην
εσύ σην ψη σ’ να βάλτς με.

-----

Άν αποθάνω εσύ μη κλαίς
και μη μοιρολογάς με
ζωντανόν μόνον τσούξον με
και μη κακολογάς με.

-----

Αν αποθάνω ξαϊ μη κλαίς
και μη τρώς την καρδία σ’
κλάψον μ’ ατώρα ζωντανόν
και φτούλτσον τα μαλλία σ’.

-----

Αν αποθάνω πουλόπο μ’
τ’εμόν τ όνεμαν κούξον
αν αγαπάς με αληθινά
απές σο ταφί μ' ρούξον.

-----

Αν θέλετε ας τραγωδώ
αν θέλετε ας κλαίγω
αν θέλετε παράπονα
ας κάθουμαι και λέγω.

-----

Απ' αδά ους τ' εσέτερα
πορτόπα πέντε δέκα
την ώρα μ' και τ' εγκόλπιο μ'
σ' εσέτερα εφέκα.

-----

Βαρύν λόγον μη λέτ' ατο
τ’εμόν τ' αρνίν αρλίν εν
θα κλαίει και θα κλαινίζ' κι εμέν
το ψόπο μ' γεραλίν εν'.

-----

Γράμμαν γράφτω και στείλω ‘σε
απόψ’ κι θα κοιμούμαι
και με τήναν θα στείλ’ ατό
δεβάσκεται φογούμαι.

-----

Δάκρυα, αποκάμια και σαχτάρ’
κι έναν μαύρον καρδίαν
άλλο τηδέν κ’ επέμνε ‘με
α σ’ εγάπς τη φωτίαν.

-----

Ε, ν’ αϊλλοί εμέν ν’ αϊλλοί
σο κιφάλι μ’ κατ’ λαλεί
έμορφον ποι’ θα φιλεί
πάντα θα παρακαλεί
άσκεμον ποι’ θα φιλεί
τη μανίτσαν ατ’ ν’ άλλοι.

-----

Εγάπη σ’ κοφτερόν μαχαίρ’
και σίδερον ξαμμένον
ν’ αηλί εκείνον την καρδίαν
όθεν εν καρφωμένον.

-----

Εγώ εσέν εγάπανα
εσύ εμέν κ’ εθέλνες
εγώ εποίνα παλαλά
κι εσύ σεΐρ ετέρνες.

-----

Εμέν ρακίν μη δίτε ‘με
αρ’ όντες πίνω κλαίγω
κλαίγω, πονώ και τραγωδώ
και μοιρολόγια λέγω.

-----

Έλα τρυγόνα μ’ με τ’εμέν
εσύ είσαι τ’ εμόν-ι-
όλεν τον κόσμον αγοράζ’
το πόϊ σ’ μαναχόν-ι-.

-----

Έρθεν πουλί μ’ ο χειμωγκόντς
έρθαν τα κρύα μήνας
να σαν που κείνταν δυ νομάτ
ν’ αϊλλοί που κείται ίνας.

-----

Έρθεν πουλί μ’ ο χειμωνγκόντς
σκεπάεσαι το τσίτι σ’
εμέρωσεν και ‘συ κ' εβγαίν'ς
οξωκά α ‘σο ‘σπίτι σ’.

-----

Η σεβντά να πουλίγουτον
εγώ τιδέν κι εθέλνα
παράδες καπ’ θ’ ευρίγουσαν
εγόραζα κι επαίρνα.

-----

Θα παίρω ξύλα α ‘σο ραχίν
κι α ‘σην καρδιά μ' φωτίαν
σ' έναν τόπον θα σύρ' ατα
και καίω όλα μίαν

-----

Θ’αποθάνω ψεμματικά
θα τερώ πολλά κλαίς με
τα μυστικά ντο είπα σε
θα τερώ όλια λές με.

-----

Μα το τσιγάρον ντο κρατώ
μα τον καπνόν ντο πίνω
και μα την καπνοσάκουλα μ’
εγώ εσέν κι αφήνω.

-----

Κόψον τα πέντε δάχτυλα μ’
και με το μαχαιρόπο σ’
βάλεν και φύλαξον ατα
αφκά σο σπαλερόπο σ’.

-----

Να σαν εμάς τη Τσιμερίτ'ς
π' έχουμε Παναΐαν
εχάρτσεν και εδέκε 'μας
το γλυκίν τη λαλίαν.

-----

Ντο έεις καρδόπο μ’ και πονείς
ντο έεις και αναστενάζεις
από βαθέα κάθεσαι
και απ’ έξ’ βρούλαν κ’ εβγάλεις.

Όλεν την νύχταν λάσκουμαι
τραγωδώ και συρίζω
και σο πετεινολάλεμαν
τ' αρνόπο μ΄εγνεφίζω.

-----

Παλικαρόπον σεβνταλήν
α ‘σην σεβντάν ελύεν
εποίκεν «αχ» κι α ΄σο ραχίν
λιθάρ’ επεκολλύεν.

-----

Παρακαλώ γειτονάδες
τ’ αρνί μ’ τηδέν μη λέτε
τα δάκρυα ντ’ έκχα για τ’ ατέν
κλώθνε έναν χαμελέτεν.

-----

Πουλί μ' σα σουμαδέματα σ'
θα κρούγω τα καμπάνας
θα κρούγω ατά λυπητερά
να κλαίει ο κύρτς και η μάνα σ'.

-----

Πουλόπο μ' εροθύμεσα
στείλον με το μαντήλι σ’
πουλίν να έμ’ κι επέτανα
κι έρχουμ' σο παραθύρι σ’.

-----

Σεβντάν έχω, σεβντάν πουλώ
και σεβνταλής γυρίζω
σεβντάν έχω σο καρδόπο μ’
και πως θα ταγιανίζω.

-----

Τα μαλλόπα σ’ πεντάπλεκτα
απές ‘σην καρδία μ’ κείνταν
αρνί μ’ να καταρόυμ’ ατά
ζευγάρια οφίδια ίνταν.

-----

Το μάλαμαν μετρούν’ ατό
πουλί μ’ με τα καράτια
κι εγώ τ’ εμόν το ζενγκιλούχ
απ’ έσ’ σ’ εσά τ’ ομμάτα.

-----

Τερώ τον ουρανόν γελώ
τη μαύρη γη και κλαίω
τερώ τα ραχιοκέφαλα
παρηγορίαν παίρω.

-----

Τ' ομμάτια σ’ ειν’ ολήμαυρα
τ’οφρύδια σ’ πογιαμάδες
σ' εσέν γουρπάν να ίντανε
δεκαοχτώ γιοσμάδες.

Τον σεβνταλήν τον άνθρωπον
μη λέτε καλημέρα
ατός κι ‘ξέρ’ πότε νυχτών
και πότε έν ημέρα.

-----

Χέρα μ’ α σο πορπάτεμα σ’
πολλά καταλαβαίνω
εσύ τιδέν ανάγκην κ’ έεις
τσούξον το σ’χωρεμένον.

-----

Τυχαίν' κ' ελέπς 'με σ' όρομα σ'
με πρόσωπον θλιμμένον
εγροίκα κι θα έρχουμαι
η στράτα μ' εν κομμένον.

-----

Αχ ατό η αροθυμία'σ αρνίμ
να σύρτς ατό
κι σύρκετε
να χάντς ατό κι χάτε.

-----

Σεβτάν ντο έν κι ξέρετε
αμόν καρφίν καρφούτε
με κελπετίν να σύρτς ατό
άλλο κι ξεκαρφούτε.

-----

Καλά εποίκα κ’ εγάπεσα
ση μαχαλά μ’ κορτσόπον
εμπαίν’ κ’ εβγαίν’ κ’ ελέπ’ ατο
και χάρετε το ψιόπο μ’.